فناوری هوافضا برای امنیت، رفاه و افزایش کیفیت زندگی
آب و هوا Virginia --273°C

پایگاه علمی، خبری، تحلیلی کیهان نورد

 خبر فوری

یک تیتر یک خبر

صرفه ۱۲ میلیون‌دلاری با تاکسی فضایی خصوصی

صرفه ۱۲ میلیون‌دلاری با تاکسی فضایی خصوصی
۱۳۹۴/۲/۹ - ۲۰:۴۲

ناسا می‌گوید پرواز فضانوردان با بوئینگ و اسپیس ایکس ۱۲ میلیون دلار به ازای هر صندلی صرفه‌جویی به همراه دارد.

مقامات ناسا معتقدند که طرح آنها برای پرواز فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی توسط فضاپیماهای خصوصی باعث صرفه‌جویی در بودجه آژانس فضایی و پایان دادن به وابستگی آن به کشور روسیه تا سال ۲۰۱۷ خواهد شد.

مدیر ناسا و فضانورد سابق، چارلز بولدن هیچ شکی در مورد «برنامه خدمه تجاری» آژانس فضایی باقی نگذاشت. او مدتی پیش در جمع خبرنگاران و فضانوردان ناسا در کنفرانس مطبوعاتی در مرکز فضایی جانسون گفت: «من دیگر نمی‌خواهم پس از سال ۲۰۱۷ چک دیگری به نام سازمان فضایی روسیه بکشم.»

 

فضاپیمای آمریکا

از زمان بازنشستگی ناوگان شاتل فضایی در سال ۲۰۱۱، فضاپیمای روسی سایوز تنها وسیله‌ ناسا برای ارسال فضانوردان خود به ایستگاه فضایی بین المللی بوده است. ناسا در حال حاضر به ازای هر صندلی تاکسی فضایی حدود ۷۰ میلیون دلار به آژانس فضایی روسیه پرداخت می‌کند. هدف از برنامه خدمه تجاری ناسا آماده‌سازی شرکت‌های خصوصی آمریکا در خصوص استفاده از بوئینگ و اسپیس ایکس برای حمل فضانوردان به مدار زمین است، و کنفرانس روز دوشنبه نیز برای گزارش وضعیت این برنامه بود. مدیر برنامه خدمه تجاری ناسا، کتی لودرز در کنفرانس مطبوعاتی بیان کرد: «این برنامه حداقل از لحاظ مالی خوب پیش می‌رود و 5 میلیارد دلاری که بین بوئینگ و اسپیس ایکس تقسیم می‌شد به حدود 58 میلیون دلار در صندلی کاهش یافته است.»

ایستگاه فضایی بین‌المللی در سپتامبر گذشته با هدف آغاز پرواز فضانوردان با اسپیس ایکس و بوئینگ تا سال ۲۰۱۷ قرارداد بست. انتظار می‌رود که ایستگاه فضایی حداقل تا سال ۲۰۲۴ در مدار بماند. بولدن می‌گوید: « من انتظار دارم که پس از سال ۲۰۲۴، ناسا تمام عملیات سرنشین‌دار خود در مدار پایینی زمین را به شرکت‌های خصوصی محول کند تا با وسایل نقلیه خصوصی، خدمه و محموله‌ها به ایستگاه‌های خصوصی فضایی ارسال شوند، درست مانند برنامه‌ای که توسط شرکت هوافضایی بیگلو طراحی شده است.»

تقسیم عملیات مدار پایینی زمین بین شرکت‌های خصوصی فرصت بیشتری در اختیار ناسا قرار می‌دهد تا هدف ارسال و فرود مردم عادی در مریخ را با جدیت بیشتری پیگیری کند، بلکه در سال ۲۰۱۰ به این هدف برسد. بولدن می‌گوید: «گر چه ما در حال حاضر روی ارسال خدمه تجاری تمرکز داریم اما من نمی‌خواهم کسی این حقیقت را که در حال انجام است فراموش کند که ما قادر خواهیم شد انسان‌ها را به مریخ ببریم.»

 

بوئینگ CST-100

جان البون، مدیر کل اکتشافات فضایی شرکت بوئینگ بیان می‌کند که شرکتش دو نقطه عطف از پنج مرحله پرواز دادن فضاپیمای CST-100 را گذرانده است. او می‌گوید: «اولین مرحله اخذ گواهی بررسی پایه بود که نشان می‌دهد سیستم ما آمادگی حمل خدمه به فضا را کسب کرده است و مرحله دوم بررسی طرح انتقادی بخش زمین بود، که تعیین کرد سیستم‌های زمینی، از جمله امکانات آموزشی، باید از ماموریتCST-100  حمایت کنند. من اعتقاد راسخ دارم که ما در مسیری قرار گرفته‌ایم که به اندازه عظمت آغاز صنعت هوانوردی تجاری حدود ۱۰۰ سال پیش اهمیت دارد.»

البون همچنین می‌گوید که بوئینگ ساخت سازه ورود خدمه که روی سکوی پرتاب و در کنار موشک اطلس وی نصب خواهد شد را آغاز کرده است. او در ادامه می‌گوید: « موشک اطلس وی فضاپیمای CST-100 را در مدار قرار خواهد داد و حدود یک هفته قبل از کنفرانس مطبوعاتی، پنجاه و دومین ماموریت خود را با موفقیت به اتمام رساند. اولین پرواز آزمایشی بدون سرنشین مداری CST-100 منتظر راه اندازی اطلس وی است و برنامه‌ریزی شده است که با هفتاد و چهارمین پرواز این موشک مورد آزمایش قرار بگیرد. اولین ماموریت پرواز سرنشین دار این فضاپیما نیز توسط هشتادمین پرواز اطلس وی، که تقریبا در سال ۲۰۱۷ اتفاق می‌افتد برنامه ریزی شده است.»

 

اسپیس دراگون

رئیس و مسئول ارشد اجرایی شرکت اسپیس ایکس، گووین شاتول می‌گوید که فضاپیمای دراگون متعلق به شرکت او پرواز خدمه به فضا را پس از ۵۰ پرواز موفقیت‌آمیز موشک فالکون-۹ آغاز خواهد کرد. در حالی که فالکون-۹ تا کنون تنها ۱۳ پرواز موفق را انجام داده است. فضاپیمای دراگون نوعی از فضاپیماهایی است که در حال حاضر برای ارسال محموله‌های بدون سرنشین به ایستگاه فضایی استفاده می‌شود.

شاتول می‌گوید که اسپیس ایکس در ماه دسامبر از اولین مرحله ناسا برای پرواز خدمه، که دریافت گواهینامه پایه است، عبور کرد و شرکت او تقریبا سیستم نجات اضطراری خود را کامل کرده است، این سیستم در مواقع اضطراری به وسیله موتورهای موشکی کوچکی  که در دیواره‌های آن نصب شده است از فضاپیما و موشک حامل جدا شده و با پرواز به سمت زمین جان فضانوردان را نجات می‌دهد. سیستم نجات اضطراری با اتمام ماموریت فضاپیما و به هنگام بازگرداندن خدمه به عنوان دافع جاذبه در زمان فرود عمل خواهد کرد اما در پروازهای اول بخش سرنشین‌دار توسط چترنجات و به صورت آبفرود روی اقیانوس می‌نشیند و از این سیستم استفاده‌ نخواهد شد.آزمون پرواز سیستم نجات اضطراری اواخر امسال، اولین پرواز بدون سرنشین دراگون به ایستگاه فضایی بین المللی تا اواخر سال ۲۰۱۶ و اولین پرواز سرنشین دار به ایستگاه در اوایل سال ۲۰۱۷ قرار است انجام شود.

کلید سوددهی اقتصادی این دو فضاپیما و یا هر فضاپیمای تجاری دیگر در قابلیت استفاده مجدد از آنها است. نسخه‌های حمل‌کننده خدمه در هر دو نوع فضاپیمای CST-100 و دراگون، برای انجام حداقل ده پرواز به ازای هر بخش سرنشین‌دار طراحی شده‌‌اند. اسپیس ایکس همچنین در نظر دارد از موشک پرتابگر مرحله اول نیز مجددا استفاده کند. در تاریخ ۱۰ ژانویه، بوستر مرحله اول فالکون ۹ پس از پرتاب فضاپیمای باری دراگون به ایستگاه فضایی بین المللی روی سکوی شناوری در سواحل فلوریدا فرود آمد. اگر چه این بوستر توانست به سکو برسد اما به سختی فرود آمد و در اثر آن منفجر شد. اسپیس ایکس دوباره تلاش خواهد کرد تا بوستر مرحله اول را پس از پرتاب ماهواره NOAA در تاریخ ۸ فوریه به صورت نرم روی سکوی شناور فرود آورد.

 

استفاده از مطالب کیهان نورد تنها با ذكر منبع و نام نویسنده بلامانع خواهد بود.


کلمات کلیدی

0 نظر

نظر شما:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
فیلد های ضروری با علامت * مشخص شده اند.